صائن الدين على بن تركه

291

چهارده رساله فارسى ( فارسى )

كلام ختمى است همچنين اجزا دارد و در ميان آن « سين » مخصوص به سويت اعتدالى است كه مطابقهء باطن و ظاهر است چنانچه متأمل را كه متفطن باشد روشن و مبين خواهد بود . و آن جزو ديگر قلب ، قلب واقع شده پس در اين حديث مبارك اشارت به قلب و قلب قلب شد . و اما بيان سخن دوم ببايد دانست كه انزال قرآن عبارت است از حركت او از بلندى وحدت ذاتى و قدس اصلى به سوى كثرت فعلى و آميزش صورى فرعى . و پوشيده نماند كه مراتب صورت در حروف قرآن همين هفت مرتبه است و بيش از اين صورت نمىبندد چنانچه در رسالهء « 1 » مختصر بيان كرده شده اينجا مجالش تنگ است از آنجا تحقيق آن صورت بندد . و اما بيان سخن سوم ، حال آنكه هركس او شك آورد در اينكه قرآن را دلالت بر ساير عوالم و حضرات بما فيها ثابت و محقق است ، چه جاى عالم فعل ، او را داخل مؤمن بما انزل على محمد گرفتن ، محل بحث باشد چه در نص قرآن چند جا روشن گشته از آن جمله قوله تعالى : وَ لا رَطْبٍ وَ لا يابِسٍ إِلَّا فِي كِتابٍ مُبِينٍ . تم .

--> ( 1 ) - منظور رساله انزاليه است كه در صفحه 95 نيز از آن ياد گرديد .